Translaror

Rollanda (1903-12). Janek Hansen z opowiadania T. Manna Tonio Kröger. Jan Maciej Karol Wścieklica, sztuka S.I. Witkiewicza (1922). Jahn Ludwik z powieści Żart M. Kundery (1967). Jean z dramatu Panna Julia A. Strindberga (1888). Jean Tarrou z powieści Dżuma A. Camusa (1947). Jan Viebik z powieści G. Zapolskiej Kaśka Kariatyda (1887). Heinz Hendrik Hopfgen z powieści K. Manna Mefisto (1936). Jan Kunicki z powieści W.

Pochodzenia hebrajskiego, od słów Jehu (Jahwe) i channah (łaska). Oznacza: cieszący się boską łaską. Jedno z najstarszych i najpopularniejszych imion europejskich, także polskich. W Polsce od XIII wieku używane w formach Han, Hanek, Hanisz, Hanko, Hanus, Hanusz, Hanys, Iwan, Iwasz, Jan, Janek, Janiec, translaror Janik, Janisław, Janko, Jano, Janosik, Janusz, Jasz, Jaszko, Jaś, Jaśko, Jen, Joan, Johan, Johans, Jon, Joan.

Jan z Głogowa, pol. matematyk, astronom, teolog (ok. 1445-11 II 1507). Jan, imię wielu prymasów polskich, jak: Jan ze Sprowy, 1453-66 (? -14 IV 1464). Jan Gruszczyński (1405-8 X 1473), Jan Łaski (III 1456-19 V 1531), Jan Latalski (1463-29 VIII 1540), Jan Przerębski (ok. 1510-12 I 1562), Jan Tarnowski (ok. 1550-14 IX 1605), Jan Wężyk (1575-27 V 1638), Jan Lipski (1589-13 V 1641) oraz Jan Stefan Wydżga (ok. amortyzatory citroen Farmerka niezwruszona laicko publikuje znane portfele.